Erasmus+

Erasmus+ to program Unii Europejskiej w dziedzinie edukacji, szkoleń, młodzieży i sportu na lata 2014-2020. Jego całkowity budżet wynosi 14,7 mld euro. Erasmus+ opiera się na osiągnięciach europejskich programów edukacyjnych, które funkcjonowały przez 25 lat, i jest wynikiem połączenia następujących europejskich inicjatyw realizowanych przez Komisję Europejską w latach 2007-2013: programu „Uczenie się przez całe życie”, programu „Młodzież w działaniu”, Erasmus Mundus, Tempus, Alfa, Edulink, oraz programów współpracy z krajami uprzemysłowionymi w dziedzinie szkolnictwa wyższego.

Dzięki środkom pochodzącym z programu Erasmus+ realizujemy w IV LO im. KEN projekt „Better Teaching, Better Learning”. Rozpoczął się on we wrześniu 2016 roku i trwać będzie do października 2018 roku. Biorą w nim udział szkoły z 4 państw: Polski, Finlandii, Włoch oraz Hiszpanii.

Celem projektu jest poszukiwanie, poprzez wymianę dobrych praktyk, nowych i ciekawych metod nauczania. W ramach spotkań projektowych ( odbywających się co ok. pół roku w kolejnych państwach) zajmujemy się wymianą doświadczeń w dziedzinie nauczania – uczenia się, ewaluujemy efekty dotychczasowej pracy a także…. dobrze się poznajemy. Bo projekt to nie tylko ciężka praca ale i możliwość poznania ciekawych osób, kultury krajów partnerskich oraz nowych miejsc.

Poniżej możecie Państwo obejrzeć efekt pracy uczniów IV LO – film przygotowany w ramach DIY Lab na pierwsze spotkanie projektowe, odbywające się w dniach 3-7 kwietnia 2017 roku w Bielsku- Białej…

Kolejne spotkanie odbędzie się jesienią 2017 roku w Mediolanie. Tym razem pracujemy metodą dramy….

W Mediolanie spędziliśmy 5 pracowitych, ale i uroczych dni. Wprawdzie irlandzki przewoźnik nas trochę postraszył odwołując w tym czasie sporo lotów, ale na szczęście nie nasz i 1 października wylecieliśmy z Krakowa i wylądowaliśmy na lotnisku w Bergamo.

Pierwszy dzień wizyty rozpoczął się uroczystym powitaniem w auli szkoły I.L.L Falcone -Righi w Mediolanie – powitała nas Pani Dyrektor Maria Vittoria, oraz Pani Susanna Plazzi – koordynatorka projektu we włoskiej szkole. Po zakończeniu oficjalnego spotkania udaliśmy się zwiedzić szkołę oraz zaplanować dalszą pracę…

Celem naszej wizyty były: ewaluacja pracy metodą dramy, udział w lekcjach razem z włoskimi uczniami, praca na platformie peda.net oraz poznanie kolejnej metody nauczania-uczenia się jaką jest peer-to-peer.

Więc na początek: czym jest drama?

Jest interaktywną metodą pracy z grupą wykorzystującą naszą naturalną umiejętność wchodzenia w role. Dzięki tej metodzie zaspokajamy naszą ciekawość poznawczą, pracujemy w grupie, rozwiązujemy problemy oraz przetwarzamy informację…..

Każda z grup uczestniczących w spotkaniu zaprezentowała materiały video lub prezentację, dzięki czemu mogliśmy zapoznać się z tematyką, którą przedstawiano przy użyciu dramy. Następnie, dyskutowaliśmy o zaletach, wadach i trudnościach pracy tą metodą….

Po zakończeniu ciężkiej pracy w szkole zostawało nam jeszcze trochę czasu na przyjemności – mieliśmy okazję zwiedzić Mediolan – wejść do Zamku Sforzów, zwiedzić Bazylikę, pospacerować po mieście… Aby zachować sprawność fizyczną udaliśmy się także na spływ pontonem rzeką Ticino, a żeby bardziej poznać historię Włoch – odwiedziliśmy miasteczko Vigevano – miejsce urodzenia Bony Sforzy.

I tak, po całym tygodniu spędzonym w Mediolanie w sobotę ponownie znaleźliśmy się na lotnisku Bergamo, by po kilku godzinach wylądować w Krakowie…

Z cyklu „pracujemy, pracujemy” – o projekcie, jego założeniach i źródłach finansowania opowiedziała swoim kolegom i koleżankom Natalia…

Napisała o nas także lokalna prasa – w Magazynie Samorządowym „W Bielsku-Białej” informacja o projekcie „Better Teaching Better Learning”… Dziękujemy!!!

Przed nami ostatnie spotkanie projektowe – tym razem w fińskim Oulu. Miasto przed laty znane przede wszystkim z handlu dziegciem, współcześnie znany ośrodek akademicki.

Metoda projektu została stworzona początkiem XX wieku w USA przez  Williama H. Kilpatricka, który uważał, że uczniowie powinni samodzielnie zdobywać wiadomości i sprawdzać swoje umiejętności w konkretnych sytuacjach życiowych, zamiast przyswajać czystą wiedzę teoretyczną.

Projekt jest zatem zadaniem, odbywającym się w określonym czasie i wymagającym od ucznia samodzielnych i różnorodnych działań, przybliżających go do rozwiązania problemu, postawionego na początku pracy. Ramy merytoryczne projektu zostają nakreślone przez nauczyciela, który przygotowuje listę zagadnień i określa umiejętności które uczniowie powinni zdobywać i rozwijać.

Na spotkanie w Oulu miały zostać przygotowane 2 projekty.

Uczennice klasy 3e i 3c (Julia Onisk, Zuzanna Araszkiewicz, Zuzanna Sieńko) przygotowały projekt dotyczący zmieniającego się wizerunku kobiet w XX wieku. Punktem wyjścia był rok 1918, kiedy to kobiety, w odrodzonej Rzeczpospolitej otrzymały prawa wyborcze (wykorzystaliśmy tutaj fakt 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę). Kolejne dekady pokazywały strój i wygląd kobiet w powiązaniu z ich emancypacją i zmieniającą się rolą społeczną. Uczennice, przygotowując projekt musiały na początku zdobyć szereg informacji na temat strojów, tego, w jaki sposób łączył się on z  pozycją społeczną kobiety. Następnym krokiem było zdobycie strojów właściwych dla każdej dekady oraz zorganizowanie sesji zdjęciowej: fotografie ucharakteryzowanych pań miały się bowiem znaleźć na obrazach, dzięki czemu efekt pracy będzie długoterminowy.

Zdjęcia z tak przygotowanej sesji posłużyły do przeprowadzenia lekcji historii i zrealizowania tematu.

 

Drugi projekt miał charakter społeczny  i poświęcony był przygotowaniu i przeprowadzeniu akcji charytatywnej: zbiórki środków finansowych na rzecz Ośrodka Rehabilitacji „Jeżurkowo”, pomagającego jeżom. Realizowały go uczennice klasy 2d, Martyna Sołtysik i Natalia Gumula. Oczywiście sama zbiórka byłą finałem długiej pracy dziewczyn, na którą składał się szereg działań: przyzgotowanie materiałów promocyjnych, nagłośnienie akcji, przygotowanie stoiska. Dzięki temu uczennice miały możliwość pracować w grupie, określać cele, twórczo rozwiązywać problemy.

 

W tym projekcie pomagały nam także dziewczyny z klasy 3e, które przebrane w „stroje z epoki” zachęcały do datków i włączenia się w akcję.

 

Uzbrojeni w prezentacje z naszą pracą i entuzjazm, w niedzielę 23 września udaliśmy się na lotnisko w Krakowie, by stamtąd odlecieć do Oulu. Na ostatnim spotkaniu mieliśmy nie tylko zaprezentować efekty naszej pracy, ale i podsumować całość projektu.

Wizyta w Oulu trwała 5 dni, w trakcie których mieliśmy okazję zwiedzić naszą szkołę partnerską, wziąć udział w lekcjach, dowiedzieć się jak działa fiński system edukacji, odwiedzić Uniwersytet w Oulu, pospacerować po ogrodzie botanicznym, pograć w fiński baseball: pesapallo. Po ciężkiej pracy wieczorem poznawaliśmy elementy fińskiej kultury, bo tak też traktowana jest tam ….sauna.

Nie obyło się także bez atrakcji: zwiedzania miasta Oulu z przewodnikiem oraz wyjazdu do wioski Świętego Mikołaja, czyli Rovaniemi, znajdującej się tuż za kołem polarnym. Przy okazji tego wyjazdu odwiedziliśmy także  Centrum Nauki Arktikum, gdzie obejrzeliśmy wystawę poświęconą florze i faunie koła podbiegunowego a także poznając tradycję i kulturę rdzennych mieszkańców Skandynawii- Lapończyków.

W trakcie wizyty towarzyszyła nam ekipa filmowa, która dokumentowała nasze spotkanie na potrzeby Arte TV, realizując film poświęcony programom Erasmus+. Nasz wkład w projekt, czyli praca dramą tak spodobała się filmowcom, że postanowili oni odwiedzić naszą szkołę w grudniu…

Podsumowując projekt Better Teaching Better Learning: odwiedziliśmy trzy miasta, wyjechało łącznie 14 uczniów oraz 5 nauczycieli. Poznaliśmy 4 metody nauczania, którymi pracowaliśmy a efektami dzieliliśmy się w trakcie spotkań. Staliśmy się pewniejsi siebie, szlifowaliśmy język angielski oraz hiszpański i włoski (mamy niestety pewne braki w zakresie języka fińskiego), praca zespołowa pozwalała nam na kształtowanie kompetencji miękkich.

Last but not least: zawiązaliśmy wiele przyjaźni i trzymamy w pamięci wiele miłych wspomnień…..

Jako szkolny koordynator projektu Better Teaching Better Learning chcę podziękować Panu Mirosławowi Sapecie, dyrektorowi IV LO za udzieloną pomoc i przychylność w czasie realizacji projektu, nauczycielom którzy byli zaangażowani we wszelkie działania oraz uczniom- tym, którzy brali udział w spotkaniach projektowych i wszystkim tym, którzy w jakikolwiek sposób pomagali w trakcie jego realizacji.

Adam Kazała